Беше средината на Април 2005 година, немав ебено ништо месец и кусур поради мојата моментална состојба, т.е. пред месец и кусур на мал фудбал кој што редовно играв два пати неделно, го повредив левото колено па морав да носам гипс ) од колкот до долу кај стапалото, значи цела нога во гипс).
Лекарите ми имаа забрането многу да се движам и замарам, а и да сакав баш и толку не можев.
Оваа посевна вечер како и секоја друга се спремав да ги гледам ДВД-ата што ги имав изнајмено, кога гледам ми ѕвони на мобилен една девојка на која што и се удварав пред да се повредам и “работата” беше оставена неизвесна, па јас чекав да оздравам па да пробам пак.
Кревам телефонот:
Кики: Кај си бе Еко
Јас: Еве дома сум, се спремав да гледам филм. Ти што правиш?
Кики: Ете и јас си седам сама дома, моите се отидени неколку дена на пат, па реков да те слушнам како си, искрено да ти кажам ме разочара!
Еко: Како тоа те разочарав?
Кики: Епа те нема да се јавиш.
Еко: Планирав да ти се јавам, но чекав да оздравам па да ти се јавам.
Кики: ХаХа, зарем со такви стари финти ќе се лажеме сега?
Еко: Не е финта! А и јас никогаш не лажам.
Кики: Добро, добро. Нека е по твое. Само да знаеш, пропушташ многу.
Еко: И ти да знаеш, исто пропушташ многу.
Кики: Можеби пропуштам, но сега никогаш нема да знам, нели? Чао, чао.
(и ми исклучи)
Се јавив јас пак:
Еко: Зошто ми исклучи ма?
Кики: Онака.
Еко: Епа вака сега, јас знам кај живееш, ќе поминам сега, па ти самата процени дали сум те лажел или не. Може така?
Кики: Ај важи.
Се облеков во тренерски (пошто само во нив ми ја собираше ногата со гипсот), викнав такси и право кај неа. Качувањето по скалите ми одзеде доста време, бидејќи живееше на 4-ти спрат (а немаше лифт), конечно стигнав пред врата, ѕвонам, ми ја отвора вратата Кики облечена во пижами!
Кики: Стигна? Ајде повели влези. Јас мислев дека се предомисли па се спремив да спијам.
Еко: Не се предомислив, само што ете малку движењата ми се ограничени и спори.
Кики: Како ограничени?
Еко: (тропам со раката на гипсот) Се удрив на фудбал пред месец дена, затоа ти реков дека чекам да оздравам. И што велиш сега? Користам стари финти или ја кажувам вистината?
Кики: Леле златенце, извини што така ти изреагирав, навистина не знаев дека си ја удрил ногата, искрено извини. Чек да те бацам еднаш за моето понашање да е извинето (и ме баци на образ).
Еко: Ех, со таков бакнеж тешко да те извинам, ама ај ќе се потрудам.
Кики: Епа чекај да се поправам (и ме баци на усни без јазик)
Еко: Е ова е веќе нешто друго, ајде да се надевам дека трета среќа ќе е.
Кики: Надевај се, надевај се (се насмевна и отиде накај кујната)
Кики: Што сакаш да пиеш?
Еко: Стави едно кафе набрзина и да си одам.
Кики: Зошто? Ќе си одиш? Нема да останеш малку?
Еко: Па еве гледам си облекла пижами, ваљда ти се спие.
Кики: Не бе уживај, не ми се спие ич.
Еко: А ако не ти се спие, што ти се праи?
Кики: Абе искрено да ти кажам имав некој мал план, но... малку се разочарав.
Еко: Што така? Нели и самата се увери дека не те лажам?
Кики: Епа баш тоа... те боли ли многу ногата? Јас се мислев дека можеби ќе се видиме онака баш како што треба.
Еко: Како мислиш тоа да се видиме како што треба? Јас имам малку “расипани мисли” па да не те сфатам погрешно.
Кики: Не не, не ме сфаќаш погрешно (се насмевна малку под мустаќи).
Еко: Епа.. не знам што точно има тука да се разочаруваш... мене ми е ногата во гипс... но се друго ми функционира најнормално.
Еко: Искрено ме копка нешто... Што ти текна да ми се јавиш?... Многу ме изненади.
Кики: Епа... прееска си муабетевме со една наша заедничка познаничка... и ептен те пофали... дека си бил супер дечко... а најважно дека си бил ептен добар ебач.
(кога ги слушнав тие зборови инстантно се фрапирав! се мислев дали убаво слушнав)
Еко: (по кратка тишина) Пааа... не знам баш што да ти одговорам... некои работи најдобро да се проценуваат откако ќе се пробаат.
Кики: Епа баш затоа се разочарав. Цела вечер тој муабет ми се врти во главата... Очекував дека вечерва ќе падне јако ебење.
(по втор пат ме фрапира, овие зборови излегуваа од устата на девојка за којашто се мислев дека може да падне ебење барем по две недели излегување)
Еко: Ех, што те гледам чудна... може нема да можам сите пози да ги изведам... но моите најомилени можам.
Кики: А кои се тие?
Еко: Мисионерска, ти над мене, 69-ка и нормално мојата најомилена Кучешки од позади... чак што може и нешто измеѓу да испадне... но мислам дека многу муабет направивме... дојди ти тука до мене да те ѕирнам јас малку.
Дојде седна до мене и почнавме да се лапаме. Фатив да ја грицкам по ушето... по вратот.... па надолу.... и ја слеков блузата... имаше убави цицки.... не толку големи... таман да ми полнат рака (таман)... и ги грицкав брадавиците.... на моменти се заборавав дека имам гипс на ногата и правев некои нагли движења... таа слатко си стенкаше со уживање во грицкањата.... а јас одев само надолу... на еден момент стана и ги слече пижамите.... остана во убав црвен долен веш со чипки.... си ги слеков и јас тренерките и све друго на мене (освен гипсот)..... се трудев да се местам за 69-ка.... таа ме прекина и ми вели:
Кики: Ајде душо не мора да се лижиме... и онака сум влажна премногу.... и не ми се чека да го осетам во мене.... другарката ми рече дека ти бил голем.
Во целата таа предигра не ни се сомневав дека курот ми е толку крут што би можел и ѕид да бушам.... но за жал на мое разочарување.... тој беше мек и некако полустанат... го видов разочарувањето во лицето на Кики но не се предадов....
Еко: Абе... не сум направил ништо откако ми го ставија овој глупиов гипс.... а и нон стоп пијам некои апчиња за зајакнување на мускулите па изгледа имаат некаков негативен ефект.
Кики: Чекај малку јас да го погалам.... (и почна да ми го дрка)
(по едно 3-4 минути ситуацијата беше сеуште иста.... се мислев да и речам да клекне малку да пуши.... но се плашев и од тоа.... поради самиот факт што јас немав ебено месец и кусур требаше до сега 2 пати да имам свешено... а мене не мисе ни дигаше како што треба.... ме фати една лоша параноја)
Еко: Кики остави, не знам што да ти речам.... ова досега никогаш не ми се десило... ете можеш и на другарка ти да ја прашаш.
Кики: Не се секирај бе злато... најверојатно како што велиш ти од тие апчињата ти е.
Еко: Ќе ти надохнадам за ова, обеќавам!
Кики: Се надевам (повторно се насмевна)
Се облеков, го кренав кафето на екс, си викнав такси, и си отидов. Целиот пат не можев да се свестам дека мене такво нешто ми се деси. Легнав да спијам... не ги испив апчињата.... утредента цел ден не ги пиев... вечерта.... си помислив да и се јавам пак.... на самата помисла осетив дека почнува полека да ми се дига.... си реков ова е добар знак.... кренав телефонот: