Таа беше мојата прва вистинска љубов. Девојка која ја сакав. Сега е некаде на Нов Зеланд, веројатно има убав живот, и искрено и го посакувам тоа. Поминаа десет години од тогаш кога бевме заедно среќни. Оваа приказна е за неа. Поздрав ако знае за Кајгана, ако сеуште ме памти, ако и значеше тоа нашето...

На овој ден, отиде. Вечерта пред заминување бевме заедно. Неколку месеци врската ни беше некако тажна. Јасно беше дека ке оди, јасно беше дека нашата врска ке остане само спомен. Имав 18 и пол години, таа 17. И се сакавме. Да, чиста љубов. Искрена. Единствената девојка по која навистина жалев.

Последната вечер...Жешка летна струмичка јулска вечер. Се најдовме некаде после 9 часот. Немаше многу време. Утредента авионот заминуваше рано. Се договоривме да се видиме на едно полсаат. Неволно се облеков, неволно влегов во колата, неволно тргнав, не го ни вклучив радиото. Не бев расположен. Застанав пред една продавница. Си купив цигари, неколку пива и еден џус. Не пиеше алкохол. Беше спортистка. Стасав на нашето место каде се чекавме секогаш. Веке чекаше. Влезе во колата и ме бакна. Во колата атмосферата беше мачна. Љубовта умираше.

Се трудевме да бидеме возрасни, а сеуште бевме деца. Отидовме на едно убаво место, каде секогаш одевме. Едно темно место, нешто како паркинг, неколку километри надвор од градот.

Седевме во колата, се држевме за рака и муабетевме за она што е неминовно. Раскинавме официјално. Отворив пиво, и отворив џусот. Сеуште се држевме за рака. Зеде една касета и ја пушти во радиото. Беше некоја тивка музика, одеше некој сентиш. Излеговме од колата и танцувавме гушнати. Плачевме и двајцата. Плачев првпат. Првпат ја осетив горчината на љубовта. Вечерва ја пеевме лебедовата песна на нашата љубов. Во главата ми се вртеше една песна од Ultravox. Dancing with tears in my eyes. И денес песната ме потсеќа на таа вечер.

Така танцувајки, рацете ни се лизгаа по нашите тела. Ја фаќав по нозете и по газот. И таа мене. Носеше широк летен фустан, долг. И ја бутав ногата меѓу нејзините. Се бакнувавме страсно играјки.

Влеговме пак во колата. Продолживме таму кајшто застанавме. Ми беше дигнат. Ја фаќав на пичето. Го сакав тоа секогаш депилирано пиче. Кажуваше дека мора да е такво, заради хигиената кога спортува. И ги соблеков гакичките и се дркавме. На крај, падна убав секс. Ми седеше во скутот на задното седиште и јаваше. Тоа ни беше најомилената поза во тесен простор. Сврши врескајки. Секогаш беше многу гласна. Ми го издрка до крај. Свршив и јас. Таа вечер ми се чини дека дркаше најубаво. Сега е се готово. Запалив цигара. Се смеевме... Рече дека првпат се ебе со некој кој веке не и е дечко... Пак се расплака. Ја тешев.

Заминавме од таму. Ја однесов дома. Се испративме. Долго се испраќавме.

Веке бев испил неколку пива, купив уште и сите ги испив сам. Се опив многу. Едвај се донесов пред зграда, паркирав и сум заспал во колата.

Кога се разбудив утрото, таа веке беше далеку. Имаше потоа уште некоја комуникација, но времето лечи се и ја фрла пајажината на заборавот.

Биди среќна Ана, јас ке те памтам вечно.