Средно школо.... 6 Јуни, оваа година. Сите отценки веќе ми беа средени, само седев на час и не ни слушав што збори професорката. Некој одговараше, поим неам ни кој, тотално се исклучив. Тој ден беше посебно топол, а плус бев втора смена. Јас по обичај се „ставам” во последна клупа со другар ми. Обично „тепаме” време заедно, но овојпат не зборувавме ништо. Топлината ги исцрпуваше нашите тела.

Носев деколтирана маичка, сина, тенка... Онака уморна се потпрев на столот и ја зафрлив главата наназад. Ги затворив очите. Се беше толку заморно. Прозорот до мене беше отворен и дувкаше пријатно ветре кое ме галеше по вратот. Имав чувство дека некој ме гледа. Ги отворив очите и видов дека другар ми зјапа во моите гради. Виде дека го забележав, но само се насмеа и продолжи да гледа.

-Ти се свиѓаат? го прашав на шега.

-Многу.- ми возврати Бојан, ама ова звучеше многу посериозно од моето. Неговата рака ја галеше мојата коса. Бев сосема замаена, кога одеднаш го слушнав ѕвончето и стандардниот звук на галама во училница. Тоа некако ме освести.

Отидовме на наредниот час Биологија. Тој ни беше последен. Додека одевме накај училницата Бојан ми се приближи и ми шепна

-Ајде да го баталиме часов. И така е крај на школсkа, што ќе ни направат.

-Екстра!-му реков. Излеговме од школото.

-Кај ќе одиме?-прашав.

-Ај до кај мене, сам сум дома а ти пушти и порака на Лиле да дојде после час.

-O.K.-реков. Фативме такси и отидовме во К2.

Влеговме кај него.

-Раскомоти се слободно.-рече Бојан.- Дојди малку ќе се опуштиме и двајцата.-додека го кажуваше ова тураше 2 чаши вино. Ми ја подаде едната. Седнавме на троседот и пиевме. Откако го испивме виното, тој се доближи до мене и ме бакна полека по устата. Потоа го осетив и неговиот јазик, првин малку и полека, а потоа побрзо и побрзо.... Се бакнувавме можеби 15 мин. без престан. Ги стави неговите раце на моите гради и почна да ги меси силно. Ги стегаше, но сево ова над маичката. Поради мешавината од виното и тоа што претходеше бев многу запалена. Сакав да го осетам поблиску. Му ја земав раката и му ја ставив под мојата маичка. Малку го збунив, подзастана, но веднаш продолжи со бакнувањето. Притоа држејќи ме за градите ме бутна па така се најдов легната, а тој беше над мене. Ми ја соблече маичката. Се спушти кај половината и почна полека да ја крева и да ме бакнува полека нагоре. Стигна до градите. Не носев прслук па веднаш почна да ги лиже целите. Почнав да дишам многу брзо, се потев... Сакав да ги земам работите под контрола. Го бутнав, така што сега јас седев со раширени нозе над него, а тој беше легнат. Почнав да го грицкам по увото, потоа го лижев по вратот. Му ја соблеков маичката. Полека се спуштав надолу со устата лижејќи го секој дел од неговото тело. Стигнав до патентот од панталоните. Застанав. Тогаш Бојан го откопча и го извади курот пред мене.

-Пуши го.-ми кажа, но не мораше да каже два пати. Го зедов во уста и го лапнав се до крајот. Тоа го повторив неколку пати. Ме гледаше како го правев тоа. Глетката го палеше уште повеќе. Почнав да му го лижам одоздола нагоре. Со јазикот нежно поминував на главицата и со него правев кругови околу неа. Многу ме палеше што му го пушев. Сосема навлажнив.

-Сакаш да те ебам?-ме праша тргајќи ме од неговиот дигнат кур.

-Што мислиш?-му се насмеав. Се исправив пред него, ги соблеков панталоните и гаќичките наеднаш и му седнав на кур.Почнав да му рипам. Се побрзо и побрзо... Свршував, стенкав гласно ни самата не знам колку.... Кога виде дека свршив, ме тргна и ме стави на масичката. Ми ги рашири нозете и ми навлезе во пичката. Ја чувствував неговата главичка како ми ја шири, а потоа и целиот кур.... Свршував пак, овојпат уште појако... Излезе од мене, јас не требаше ни да му го допрам. Сврши на мојот стомак. Лежев на масата неподвижна, испотена, гола...

Бојан ме зема во рацете и ме легна на троседот. Ме избриша со неговата маица. Никој од нас двајцата не кажа ништо. Само се гледавме. Како што претходно нашите тела се спојуваа, сега тоа го правеа нашите души.

Одеднаш го слушнавме ѕвончето. Лиле доаѓаше. Сосема ја заборавивме. Јас отидов во ВЦ за да се облечам, а Бојан набрзина се среди и и отвори врата.

Ние сеуште сме пријатели, иако имаше еден период кога не можевме да се погледнеме во очи. Сепак ја оставивме случката зад нас и продолживме понатаму. Решивме дека тоа ќе остане само еден убав спомен.