Пред отприлика 15-тина години се населив во големото село за да завршам студии и да се посветам на науката воопшто. Прва работа што може да направи млад човек кој зачекорува во студентски живот е да најде покрив под глава било каков. Како дете од провинција имав две можности да бирам студентски дома Медицинар каде по едногодишен престој или ќе закачиш колера или пак твоите бели крвни зрнца ќе излачат имунитет така да до крајот на животот можеш да јадеш конзерви од воени резерви без последици и трета опција е може да ти израсне трета цицка како нова форма на болест од зарѓаните цевки од кој пиеш вода и вариш кафе.

И втората опција е да најдеш стан некаде во Скопјето каде просечна кирија е колку месечна плата на текстилен техничар во државна фирма.

Бидна работа најдов стан во поткровје на една куќа кај едни стари скопјани кој биле пријатели со роднината мој Милчин (Не оној од Сорос) за само 1500 денари во бонови ол ексклузив со услов секое сабајле да им купувам леб на старите, да го залевам фикусот и да ги ранам трите мачки. Личности од спротивниот пол се строго забранети да влегуваат во мојата соба и прибирање после 21 часот е недозволиво. Јас седам додека стариот скопјанец помлад водник во пензија ми ги кажува правилата, татко ми се смешка и му објаснува на Лазар (стариот) дека малиот т.е јас е првенец на генерација во 5 одделение, има освоено 3 то место на Кенгур регионален натпревар по математика и нема да има никаков проблем напротив е повеќе од среќен да помогне со домашните обврски на старите.

И ме сместија во поткровјето на куќата во кое поткапуваше катран од време на време и достигнуваше температура од 48 степени во лето и минус 20 во зима благо речено како да спијам на клупа само нема промаја.

И се посветив на науката не забораваќи да купувам леб, весник на утро, навадам фикусите и дадам храна на три мачки.

По неколку месеци кога пресметував вектор на интегрална равенка кај Пеливановски сам на клупа зошто сите седеа три клупи подалеку од мене зошто смрдев на катран како умрен адвокат според Алигиери се појави таа со розеви хулакопки, штуцни со розево виолетеви пеги и ми прозбере.

Ааа ја реши равенката да ми ја покажеш мааа?

Имам уште малку но концептот го совладав сега е лесниот дел кој се обработува со дигитрон (тогаш немав лаптоп)

Супер маа јас навистина не знам зошто се запишав тука, кога имаш време ќе ми покажеш мааа? - ме праша цело време вртеќи ја шатираната локна со показалецот

Нема проблем може на пауза во амфитеатар да пројдеме набрзина кон концептот, останатото е рутина

Хихи лесно ти е тебе рутина, еј ај чаос се брзам ме чека тато надвор.

Другпат - реков набрзина не даваќи од значај на оваа средба

Кога сосема заборавив и се прегледував во џеб дали имам пари за МТ или Филтер Југославија на пауза пак ме сепна гласот нејзин.

Здраво не се запознавме пред неклку дена, хихихи јас сум Маја ама можеш да ме викаш Мајичка зошто сите така ме викаат.

Супер типично македонско име, јас мислев дека се викаш Антонио маа - одново вртеќи ја локната со показалецот

Од каде таква идеја? - прашав

Хихи јас би сакала така да се викаш многу убаво име ми е Антонио - рече фуфава која сега имаше и црвени чизмички на истата гардероба од пред тоа.

Океј Мајичке можеш да ме викаш како сакаш, немам посебни комплекси со тоа.

Супер маа, слободен си некогаш да ми покажеш со оваа формуливе

Скоро секој ден од 16 до 22 сум слободен

Хихихи супер тогаш денеска ќе ми покажеш -заминуваќи вртеше со дупот како Мерлин Монро во Некој тоа го сакаат жешко

И кога јас чекав 22-ка на постројка до мене застана ново новцато розево Југо и го отвори прозорецот и свика влегувај

Ја гледам фуфава како става сјај на огледало додека јас полека се приближувам да видам дали е таа

Се сврте и уште еднаш ми рече , што чекаш Кирил влегувај ме чека автобусот да се иставам од паркинг

Се качив во Југото и разгледував наоколу, це-де плеер, јачи музика од Куку Леле, средено, намирисано да тие е мерак да се возиш во него.

И се возикаме кога фуфава тера накај Водно, јас се штрекам и туфкам немам кондоми, неочекувано ме собра, какви ќе бидат перформансите зошто очигледно дека ќе има прцање вечерва.

И наместо да закачиме во ебачка зона фуфава свтри накај вилите, уф јеботе си реков оваа живее тука бе.

Се паркиравме во дворот куќа од 290 квадрати во основа, кичерајски стил помеѓу викторијански модел и футуризам но се гледа дека е средена, хортикултурни растенија во дворот, глисер од 4 метра и бе-ем-ве најверојатно од родителите.

Хихихи влези ми вика не се плаши нема никој дома

И таман да ја отворам вратата кога на врата се обеси една животиња која ме испењави некоја раса помеѓу мастуф, питбул и ѓаволот лично.

Хихихи тоа е Бен заборавив да ти кажам рече фуфава се надевам дека сакаш животни

Да реков бришеќи ја плунката од зверот со раковот јас моментално ранам три мачки кај станарите, исто така и дома имам куче

Супер зошто не сакам луѓе кој мразат животни, читав некаде дека тие мразат се

Аха реков и се пулев кон зверот кој вртеше со опашката оштро гледаќи во мене.

Таа ја отвори вратата и зверот буквално рипна врз неа и почна да ја лиже на лицето. Таа го зеде за ременче и ми вика ајде влегувај додека на Бен му свика седи мирен.

Се упатив накај вратата додека зверот со мрачен поглед се пулеше во мене како конкурент за неговата сакана но сепак беше мирен.

Влеговме во дневната, собата беше редена како на хациенда од шпанска серија.

Седи ми вика и покажа на столот

Што ќе се напијаш

Било што нешто жестоко да биде ако можам да бирам преферирам векија

Ми тури векија во чашата додека таа си тури виски со кока кола и лед.

Ќе почнеме ме праша тивко

Ајде донеси ги книгите ќе ти покажам нешто

Не бе книгите, татко ми е познат архитект па немам проблем да завршам факултет да почнеме со нешто друго

Во ред па почнеме подголтнував додека нешто ми се превртуваше во стомакот

Ајде слекувај се уште со прилепчанец се немам изебано рече тивко

Се слеков и го плеснав еден и заминав