Клетвата е јазичен акт што стои меѓу молитвата и заканата. Таа е свештен говор што повикува сила над човекот – било божествена, било судбинска. Во македонската традиција, во нив се одразува верувањето во магиската моќ на зборот – дека кажаниот збор може да донесе болест, суша, бездетност, или пак, да ја врати правдата. Клетвите ја откриваат народната етика и религиозната психологија: вербата дека секое зло мора да биде именувано за да се надмине. Тие се спротивна, но сродна сила на благословите – зборот што осудува, но и прочистува.